Zangertje (Lode Eyckermans)

6. ZANGERTJE (Lode Eyckermans)

In de onmiddellijke nabijheid van ‘Najade’ smukken het ‘Zangertje’ en ‘Tine’ het straatbeeld op.

Beide beelden, ‘Zangertje’ en ‘Tine’ schonk Lode Eyckermans aan de stad Sint-Niklaas. ‘Tine’ blijkt een gerenommeerd ‘model’ te zijn geweest in de Antwerpse kunstwereld. De kunstenaar zelf gaf het beeld de naam ‘La Giapponese’. Het beeld uit 1960 hoort volgens ingewijden bij de beeldengroep ‘Dansende Muzen’.

Het ‘zangertje’ uit 1942 hoort oorspronkelijk bij de beeldengroep ‘De vier Jaargetijden’. Andere sculpturen van de hand van Eyckermans zijn te zien in Wilrijk, Willebroek, Mechelen, De Haan en Barvaux.

Getormenteerd door de haat ten gevolge van zijn krijgsgevangenschap tijdens de tweede Wereldoorlog, richtte Eyckermans zich in zijn werken op het thema ‘liefde’, waarbij hij een erotische uitdrukking niet schuwt.
Oorspronkelijk ontwierp Eyckermans vooral realistische, alleenstaande figuren in een typisch klassieke houding. Thema’s als de dood, moeder met kind en zelfportretten krijgen ook hun plaats in zijn oeuvre. In 1952 reist Eyckermans naar Italië om enkele maanden te gaan werken. Daar ontmoet hij Henry Moore, wiens werk hem duidelijk beïnvloedt. Dit uit zich in de realisatie van de erop volgende sculpturen.
In de jaren zeventig keert Eyckermans terug naar zijn beginperiode en maakt hij alleenstaande figuren, zij het in een meer abstracte vormgeving, soms geladen met humor en sarcasme. Nog later evolueert hij naar een gestileerde, futuristische vormgeving, weliswaar met behoud van het organisch esthetische.

EYCKERMANS Lode (1919-1998)
Geboren en overleden in Antwerpen. Geniet zijn opleiding bij Frans Huygelen en Ernest Wijnants aan het Hoger Instituut van Antwerpen. Wordt in 1949 leraar aan de Academies van Antwerpen en Mechelen. Van 1975 tot 1983 directeur van de Academie voor Beeldende Kunsten in Mechelen. Eerste grote tentoonstelling in 1939 op de quatriënnale in Luik. Wint verschillende prijzen, waaronder de ‘Grote Prijs van de stad Antwerpen’(1936); de 'Van Leriusprijs’ voor sculpturen (1941);  de 'Godecharleprijs' (1942) en de ‘Prijs van Rome’ (1943) wat hem de opportuniteit verleent een jaar in Rome te gaan werken.

Kunst in de Stad - 15 juni 1991